the day before yesterday – przedwczoraj
yesterday – wczoraj
today – dziś
tomorrow – jutro
the day after tomorrow – pojutrze

the morning – rano
the midday – południe (środek dnia)
the afternoon – popołudnie
the evening – wieczór
the night – noc
the midnight – północ

The week – tydzień
Monday – poniedziałek
Tuesday – wtorek
Wednesday – środa
Thursday – czwartek
Friday – piątek
Saturday – sobota
Sunday – niedziela

The year – rok
January – styczeń
February – luty
March – marzec
April – kwiecień
May – maj
June – czerwiec
July – lipiec
August – sierpień
September – wrzesień
October – październik
November – listopad
December – grudzień

The seasons of the year – pory roku
The Spring – wiosna
The Summer – lato
The Autumn – jesień
The Winter – zima

The head – głowa
hair – włosy
brain – mózg
eye – oko
eyebrow – brew
lip – warga
eyelash – rzęsa
mouth – usta
chin – podbródek
ear – ucho
nose – nos
forehead – czoło
cheek – policzek (część twarzy)
face – twarz
neck – szyja
throat – gardło
larynx – krtań

The torso – tułów
shoulder – ramię
chest – pierś
back – plecy
abdomen – brzuch
navel – pępek
heart – serce
stomach – żołądek
lungs – płuca
liver – wątroba

The arm – ręka
elbow – łokieć
wrist – nadgarstek
hand – dłoń
finger – palec u dłoni

The leg – noga
thigh – udo
knee – kolano
ankle – kostka
foot – stopa
toe – palec u stopy

soup – zupa
fish – ryba
egg – jajko
milk – mleko
meat – mięso

vegetables – warzywa
potatoe – ziemniak
carrot – marchewka
garlic – czosnek
onion – cebula
parsley – pietruszka
tomatoe – pomidory
cucumber – ogórek
lettuce – sałata
pepper – papryka
beetroot – burak
pea – groszek
radish – rzodkiewka
corn – kukurydza
cabbage – kapusta
beans – fasola
lentil – soczewica

fruit – owoce
banana – banan
strawberry – truskawka
woodland strawberry – poziomka
orange – pomarańcza
pear – gruszka
an apple – jabłko
cherry – czereśnia
raspberry – malina
plum – śliwka
prune – suszona śliwka
pineapple – ananas
grapefruit – grejpfrut

cereals – zboża
rice – ryż
corn (maize) – kukurydza
wheat – pszenica
barley – jęczmień
oat – owies
rye – żyto

trees – drzewa
tree – drzewo
apple tree – jabłoń
pear tree – grusza
maple – klon
birch – brzoza
oak – dąb
beech – buk
aspen – osika
poplar – topola
fir – jodła
pine – sosna

flowers – kwiaty
flower – kwiat
rose – róża
tulip – tulipan
orchid – storczyk
sunflower – słonecznik
daisy – stokrotka
iris – irys
dianthus – goździk

herbs – zioła
marjoram – majeranek
sweet basil – bazylia
dill – koperek
thyme – tymianek
rosmarinus – rozmaryn

insects – owady
a cockroach – karaluch
a fly – mucha
a mosquito – komar
a butterfly – motyl
a bee – pszczoła
a hornet – szerszeń
a spider – pająk
a ladybug – biedronka

Czasowniki są podawane w słownikach na dwa sposoby:

1. poprzedzone wyrazem „to”:
to eat – jeść

2. oznaczone literką „v” (v jak verb – czasownik):
eat, v – jeść

Zawsze jednak podawane są w formie bezokolicznika (infinitive).

Odmiana czasowników w języku angielskim jest szczątkowa (każdy czasownik posiada zaledwie kilka form).

W czasie Present Simple wszystkie formy czasownika są identyczne (poza formą trzeciej osoby liczby pojedynczej, która posiada „s” na końcu):

Wyjątkiem jest tu czasownik „to be” (być):

Formy czasowników

Infinitive

Bezokolicznik, forma podstawowa czasownika (pierwsza forma czasownika), przed bezokolicznikiem stawiamy słówko „to” aby zaznaczyć właśnie, że jest to bezokolicznik. Formy tej uzywa się w słownikach oraz jako czasownik podrzędny w zdaniach złożonych.

przykład: to eat
I want to eat a sandwich – Chcę zjeść kanapkę

Bare Infinitive

„Nagi” bezokolicznik, czyli bezokolicznik bez „to”, używany w pewnych konstrukcjach gramatycznych (na przykład z czasownikami modalnymi).

przykład: eat
I must eat a sandwich – Muszę zjeść kanapkę

Gerund

Forma ciągła, służy do wyrażania czynności trwających w chwili mówienia, lub w momencie innego zdarzenia, używana w każdym czasie „continuous”.

przykład: eating
I am eating a sandwich – Jem kanapkę (w tej chwili)

Past Simple

Forma przeszla czasownika (druga forma czasownika). Używana, miedzy innymi, w czasie Past Simple.

przykład: ate
I ate a sandwich a minute ago – Zjadłem kanapkę minute temu

Past Participle

Forma przeszla czasownika (trzecia forma czasownika). Używana, miedzy innymi, w czasie Present Perfect.

przykład: eaten
I have eaten a sandwich and I want more – Zjadłem kanapkę i chcę więcej

Zasady tworzenia poszczególnych form

Infinitive i Bare Infinitive

Te dwie formy różnią się tylko obecnością słowka „to”przed samym czasownikiem:
to walk – walk
to eat – eat
to live – live
to swim – swim

Gerund

Aby uzyskać formę gerund, należy dodać do bezokolicznika końcówkę „-ing”:
to walk – walking
to eat – eating

Czasowniki zakończone na litere „e” gubią ją:
to live – living
to prepare – preapring

Jeśli trzema ostatnimi literami bezokolicznika są: spółgłoska, samogłoska i spółgłoska, to w formie gerund podwajamy ostatnią literę:
to run – running
to swim – swimming

Past Simple i Past Participle

W przypadku czasowników regularnych obie te formy tworzy się przez dodanie końcówki -ed:
to walk – walked – walked
to look – looked – looked
to kiss – kissed – kissed
to help – helped – helped

Jeśli czasownik posiada literę „e” na końcu, to dodajemy tylko -d:
to like – liked – liked

W języku angielskim występują też czasowniki nieregularne. Ich form trzeba się nauczyć na pamięć. Oto kilka przykładów:
to do – did – done
to see – saw – seen

Zobacz również:

• Lista czasowników nieregularnych
• Pełna lista czasowników nieregularnych

Rzeczowniki w języku angielskim nie posiadają rodzaju gramatycznego (nie ma rozróżnienia form męskich i żeńskich).

Kiedy jednak odnosimy sie za pomocą zaimków osobowych (he/she/it) to muszą one zgadzać się z faktycznym rodzajem osoby lub przedmiotu (jeśli nie da się określić rodzaju to używamy rodzaju nijakiego: it):

This is a boy. He is tall. – To jest chłopiec. On jest wysoki.
This is a girl. She is clever. – To jest dziewczynka. Ona jest mądra.
This is a car. It is black. – To jest samochód. On jest czarny.
This is a mare. She is fast. – To jest klacz. Ona jest szybka.

Czasami używa się rodzaju żeńskiego w odniesieniu do samochodów, łodzi, samolotów, itp… Ma to oznaczać, że to o czym mówimy, nie jest dla nas już tylko przedmiotem, ale czymś więcej:

I have a boat. She is a real beauty. – Mam łódź. To prawdziwa piękność.

Przedimek nieokreślony (a/an)

Przedimek ten stosujemy kiedy mówimy o czymś nieunikalnym (kiedy nie chodzi nam o żaden konkretny przedmiot ani żadną konkretną osobę osobę):

Give me a book. – Daj mi książkę (jakąkolwiek).
I want an apple. – Chcę jabłko (jakiekolwiek).

Przedimek ten występuje w dwóch formach (a/an). Krótszą formę (a) stosujemy kiedy wyraz po przedimku zaczyna się od spółgłoski, natomiast gdy wyraz po przedimku zaczyna się samogłoską, to używamy (an):

a book – (jakaś) książka
a cat – (jakiś) kot
a ladder – (jakaś) drabina

an apple – (jakieś) jabłko
an orange – (jakaś) pomarańcza
an eagle – (jakiś) orzeł

Jeśli pomiędzy przedimkiem a rzeczownikiem stoi przymiotnik (lub inna część mowy) to o formie przedimka decyduje wyraz stojący bezpośrednio po nim:

a green apple – zielone jabłko
a white eagle – biały orzeł
an open book – otwarta książka
an expensive car – drogi samochód

Przedimek nieokreślony występuje tylko przy rzeczownikach w liczbie pojedynczej.

Przedimek określony (the)

Przedimek ten stawiamy przed rzeczownikiem, kiedy mówimy o czymś, lub kimś, konkretnym (wspomnianym wcześniej, wskazanym, jedynym w swoim rodzaju, itp…):

This is a dog. The dog is clean. – To jest pies. Pies (ten) jest czysty.

W powyższym przykładzie mamy dwa zdania. W pierwszym z nich użyto przedimka nieokreślonego (a), ponieważ jeszcze nie znaliśmy tego psa, nie był to żaden konkretny pies. W drugim zdaniu odnosimy się do psa pozanego już w zdaniu pierwszym (do konkretnego psa), dlatego używamy przedimka określonego (the).

Rozważmy dwa przypadki:

1) I have a dog. A dog has four legs.
W tym przypadku, drugie zdanie odnosi się do jakiegokolwiek (statystycznego) psa, opisuje ogólną tendencję psów do posiadania czterech łap

2) I have a dog. The dog has four legs.
W tym przypadku, drugie zdanie odnosi się do konkretnego psa (mojego psa, poznanego w zdaniu poprzednim). Wypowiedź ta oznacza, że ten konkretny pies ma cztery łapy (bez względu na to ile łap mają inne psy).

Liczba mnoga rzeczowników

Liczbę mnogą rzeczowników w języku angielskim najczęściej tworzy się przez dodanie końcówki -s:

a cat – cats
a dog – dogs

Kiedy rzeczownik kończy się na: -s, -ss, -x, -sh, -ch lub -o, to liczbę mnogą tworzy się przez dodanie końcówki -es:

a bus – buses
a dress – dresses
a box – boxes
a watch – watches
a hero – heroes

W rzeczownikach zakończonych na literę „y” poprzedzoną spółgłoską występuje zamiana końcówki -y na -ies:

a baby – babies
a city – cities

Rzeczowniki zakończone na -f lub -fe zmieniają końcówkę na -ves:

a life – lives
a knife – knives
a wife – wives
a half – halves
a thief – thieves

Niektóre rzeczowniki posiadają nieregularną formę liczby mnogiej:

a man – men
a woman – women
a person – people

Peter comes back from school. He finds his father in the kitchen.

- Hi dad, where is everybody?
- Your mother is watching TV in the livingroom, your brother is playing football in the garden and your sister is sleeping in her room.
- Where is our dog?
- He is outside. He is chasing cars on the street.
- And what are you doing?
- I am preparing dinner for our family. Do you want to help me?
- Sure. Let’s make something delicious!

Słówka:

Objaśnienia:

Czas Present Continuous:

W czytance pojawił się nowy czas gramatyczny. Nazywa się on „Present Continuous” i służy do wyrażania czynności, które są wykonywane w danym momencie (w odróżnieniu od czynności powtarzanych lub długotrwałych):

Zdania twierdzące w tym czasie tworzy się według schematu:

[osoba] + be (odmienione) + [gerund] + [reszta zdania]

I am eating chocolate. – Jem czekoladę (w tym momencie).

Jak widać, do zbudowania zdania w tym czasie potrzebny nam jest czasownik „to be” w odpowiedniej formie (I am, you are, he/she/it is, we are, you are, they are).

I am watching TV. – Oglądam telewizję.
You are preparing a meal. – Ty przygotowujesz posiłek.
He is sleeping. – On śpi.

Uwaga: czasownika „to be” w powyższych przykładach nie da się przetłumaczyć na polski – jest częscią konstrukcji czasu Present Continuous.

Zdania przeczące w Present Continuous:

Tworzy się wstawiając słowo „not” po czasowniku „to be”:
[osoba] + be + not + [gerund] + [reszta zdania]

I am not sleeping. – Nie śpię.
You are not working! – Nie pracujesz!

Pytania w Present Continuous:

Pytania w tym czasie uzyskuje się przez inwersję (przestawienie szyku słów w zdaniu).

Ściśle rzecz ujmując, pytanie różni się od zdania twierdzącego tylko pozycją czasownika „to be” (w pytaniu jest on na początku):

be + [osoba] + [gerund] + [reszta zdania]

I am drinking too much. – Piję za dużo. (zdanie twierdzące)
Am I drinking too much? – Czy piję zbyt dużo? (pytanie)

You are listening. – Słuchasz.
Are you listening? – Czy słuchasz?

Everybody, something i tym podobne:

W języku angielskim często natknąc sie można na określenia:

everything – wszystko
someting – coś
anything – cokolwiek
nothing – nic

Oraz:

everybody – wszyscy
somebody – ktoś
anybody – ktokolwiek
nobody – nikt

Uwaga: wyraz „everybody” występuje zawsze w liczbie pojedynczej:

Where is everybody? – Gdzie są wszyscy?

Czym jest livingroom:
Livingroom oznacza główny pokój w domu lub mieszkaniu (salon, bawialnia). Jest to miejsce gdzie rodzina wspólnie spędza czas, pokój gdzie się żyje (to live – żyć; a room – pokój).

Różnica między „to make” i „to do”:

Oba te czasowniki oznaczają „robić”. Pierwszego z nich (to make) używa się kiedy to co robimy jest namacalne (posiłek, dzieło). Drugiego (to do) używamy w odniesieniu do codziennych prac (robić pranie) lub do pojęć abstrakcyjnych (nic nie robić):

I am making a chair. – Robię krzesło.
Peter makes breakfast every day. – Peter codziennie robi śniadanie.

I am doing nothing. – Nic nie robię (dosł: Robię nic).
Peter does the laundry every week. – Peter robi pranie co tydzień.

My favourite movie is „Dogville”. It tells a story of a young woman hiding from the mafia in a small village.

At first, the people are friendly and helpful, but after some time, they start to take advantage of the fugitive. One by one, the villigers show their true nature: they are selfish, cruel and ruthless. They treat her like a toy.

The ending of the movie is brutal, surprising and unusual but certainly not disappointing. The film is really excellent.

Słówka:

Objaśnienia:

Gerund:

Jest to bezosobowa froma czasownika zakończona na -ing. Na język polski może być tłumaczona jako rzeczownik odczasownikowy (meeting – spotkanie) lub jako imiesłów (disappointing – rozczarowujący).

Formę gerund czasownika tworzy się najczęściej przez dodanie końcówki -ing do bezokolicznika:

to go – going
to eat – eating
to do – doing
to watch – watching

Czasowniki zakończone na litere „e” gubią ją:

to prepare – preparing
to have – having

Jeśli trzema ostatnimi literami bezokolicznika są: spółgłoska, samogłoska i spółgłoska, to w formie gerund podwajamy ostatnią literę:

to run – running
to swim – swimming
to get – getting

Formy gerund używa się bardzo często w jezyku angielskim. W najbliższych lekcjach poznamy bardzo ważne zastosowanie tej formy czasownika.

Rodziny wyrazów:
W języku angielskim często występują rodziny wyrazów o wspólnym trzonie powiązane znaczeniowo:

a help – pomoc (rzeczownik)
I need help. – Potrzebuję pomocy.

to help – pomagać (czasownik)
I help my sister. – Pomagam siostrze.

helpful – pomocny (przymiotnik)
He is helpful. – On jest pomocny.

Nierzadko różne słowa mają wspólną formę (najczęściej odnosi się to do rzeczownika i czasownika). Odróżnić je można wtedy po sposobie użycia w zdaniu:

change – zmiana, zmieniać
He changes his socks every week. – On zmienia skarpetki co tydzień.
Polish hospitals need changes. – Polskie szpitale potrzebują zmian.

Czasownik „to hide”:
Czasownik ten oznacza ukrywać, chować. Kiedy jednak nie dodamy co lub kto jest ukrywane to tłumaczy się go jako ukrywać się (chować się):

I hide money under my bed. – Chowam pieniądze pod łóżkiem.
I hide under my bed. – Chowam się pod łóżkiem.

Kiedy chcemy powiedzieć przed czym (się) ukrywamy to używamy przedimka „from”:

I hide food from my brother. – Chowam jedzenie przed bratem.
Vampires hide from the Sun. – Wampiry chowają się przed słońcem.

One by one:
Zwrot ten oznacza „jeden po drugim”:

Tom solves his problems one by one. – Tom rozwiązuje swoje problemy jeden po drugim.

I have a younger brother. His name is Albert and he is fifteen years old. He is tall and slim.

He eats a lot. He doesn’t drink alcohol and he never smokes cigarettes. He does exercise every morning.

In the afternoon he goes to the swimming pool or he rides a bicycle. He is always in good shape, but he never has time to do his homework.

Słówka:

Objaśnienia:

Stopniowanie przymiotników:

W przypadku przymiotników regularnych stopien wyższy uzyskuje się przez dodanie koncówki „-er”, natomiast stopień najwyższy przez dodanie „-est”:

young – młody
younger – młodszy
youngest – najmłodszy

old -> older -> oldest (stary -> starszy -> najstarszy)
smart -> smarter -> smartest (sprytny -> sprytniejszy -> najsprytniejszy)

Istnieją oczywiście przymiotniki nieregularne, które nie trzymają się tej zasady, np.:

bad -> worse -> worst (zły, gorszy, najgorszy)
good -> better -> best (dobry -> lepszy -> najlepszy)

Kiedy w zdaniu pojawia się przymiotnik w stopniu najwyższym to niemal zawsze jest poprzedzony przedimkiem „the”. Dzieje się tak, ponieważ coś naj- (najlepsze, najstarsze, najgorsze,…) jest jedyne w swoim rodzaju (może być wiele samochodów starych i starszych, ale tylko jeden najstarszy):

An old car. – Stary samochód.
An older car. – Starszy samochód.
The oldest car. – Najstarszy samochód.

Zaimki dzierżawcze:

Przedstawianie osób (siebie lub kogoś innego) odbywa się za pomocą zaimków dzierżawczych (mój, twój, itp…). Zwrot „My name is Peter” oznacza dosłownie „Moje imie to Peter”.

Poniżej przedstawiamy zaimki osobowe z odpowiadającymi im zaimkami dzierżawczymi:

I – my (mój, moje)
You – your (twój, twoje)
He – his (jego)
She – her (jej)
It – its (tego)

We – our (nasz, nasza, nasze)
You – your (wasz, wasza, wasze)
They – their (ich)

UWAGA: Zaimków tych używamy kiedy stoją przed rzeczownikiem (istnieją inne formy do użycia po rzeczowniku lub samodzielnie).

My car. – Mój samochód.
Your name. – Twoje imię.
His book. – Jego książka.
Her dog. – Jej pies.
Its legs. – Tego nogi (np. stołu).

Our computer. – Nasz komputer.
Your cat. – Wasz kot.
Their clocks. – Ich zegarki.

Podawanie wieku:

O wiek pyta się w następujący sposób:

How old are you? – Ile masz lat? (dosł: Jak stary jesteś?)
How old is she? – Ile ona ma lat?
How old are they? – Ile oni mają lat?

Odpowiada się nastepująco:

I am fifteen years old. – Mam piętnaście lat.
He is twenty years old. – On ma dwadzieścia lat.

Pojedyncze przeczenie:
W języku polskim wystepuje podwójne przeczenie, na przykład:

Ja nigdy nie piję alkoholu.

W języku angielskim występują tylko pojedyncze przeczenia. Dlatego zdanie zawierające slowo „never” ma formę zdania twierdzącego:

I never drink alcohol. – dosł: Ja nigdy piję alkohol.