Język angielski

What are you doing? – Co robisz?

Peter comes back from school. He finds his father in the kitchen.

- Hi dad, where is everybody?
- Your mother is watching TV in the livingroom, your brother is playing football in the garden and your sister is sleeping in her room.
- Where is our dog?
- He is outside. He is chasing cars on the street.
- And what are you doing?
- I am preparing dinner for our family. Do you want to help me?
- Sure. Let’s make something delicious!

Słówka:

Objaśnienia:

Czas Present Continuous:

W czytance pojawił się nowy czas gramatyczny. Nazywa się on „Present Continuous” i służy do wyrażania czynności, które są wykonywane w danym momencie (w odróżnieniu od czynności powtarzanych lub długotrwałych):

Zdania twierdzące w tym czasie tworzy się według schematu:

[osoba] + be (odmienione) + [gerund] + [reszta zdania]

I am eating chocolate. – Jem czekoladę (w tym momencie).

Jak widać, do zbudowania zdania w tym czasie potrzebny nam jest czasownik „to be” w odpowiedniej formie (I am, you are, he/she/it is, we are, you are, they are).

I am watching TV. – Oglądam telewizję.
You are preparing a meal. – Ty przygotowujesz posiłek.
He is sleeping. – On śpi.

Uwaga: czasownika „to be” w powyższych przykładach nie da się przetłumaczyć na polski – jest częscią konstrukcji czasu Present Continuous.

Zdania przeczące w Present Continuous:

Tworzy się wstawiając słowo „not” po czasowniku „to be”:
[osoba] + be + not + [gerund] + [reszta zdania]

I am not sleeping. – Nie śpię.
You are not working! – Nie pracujesz!

Pytania w Present Continuous:

Pytania w tym czasie uzyskuje się przez inwersję (przestawienie szyku słów w zdaniu).

Ściśle rzecz ujmując, pytanie różni się od zdania twierdzącego tylko pozycją czasownika „to be” (w pytaniu jest on na początku):

be + [osoba] + [gerund] + [reszta zdania]

I am drinking too much. – Piję za dużo. (zdanie twierdzące)
Am I drinking too much? – Czy piję zbyt dużo? (pytanie)

You are listening. – Słuchasz.
Are you listening? – Czy słuchasz?

Everybody, something i tym podobne:

W języku angielskim często natknąc sie można na określenia:

everything – wszystko
someting – coś
anything – cokolwiek
nothing – nic

Oraz:

everybody – wszyscy
somebody – ktoś
anybody – ktokolwiek
nobody – nikt

Uwaga: wyraz „everybody” występuje zawsze w liczbie pojedynczej:

Where is everybody? – Gdzie są wszyscy?

Czym jest livingroom:
Livingroom oznacza główny pokój w domu lub mieszkaniu (salon, bawialnia). Jest to miejsce gdzie rodzina wspólnie spędza czas, pokój gdzie się żyje (to live – żyć; a room – pokój).

Różnica między „to make” i „to do”:

Oba te czasowniki oznaczają „robić”. Pierwszego z nich (to make) używa się kiedy to co robimy jest namacalne (posiłek, dzieło). Drugiego (to do) używamy w odniesieniu do codziennych prac (robić pranie) lub do pojęć abstrakcyjnych (nic nie robić):

I am making a chair. – Robię krzesło.
Peter makes breakfast every day. – Peter codziennie robi śniadanie.

I am doing nothing. – Nic nie robię (dosł: Robię nic).
Peter does the laundry every week. – Peter robi pranie co tydzień.

My favourite movie – Mój ulubiony film

My favourite movie is „Dogville”. It tells a story of a young woman hiding from the mafia in a small village.

At first, the people are friendly and helpful, but after some time, they start to take advantage of the fugitive. One by one, the villigers show their true nature: they are selfish, cruel and ruthless. They treat her like a toy.

The ending of the movie is brutal, surprising and unusual but certainly not disappointing. The film is really excellent.

Słówka:

Objaśnienia:

Gerund:

Jest to bezosobowa froma czasownika zakończona na -ing. Na język polski może być tłumaczona jako rzeczownik odczasownikowy (meeting – spotkanie) lub jako imiesłów (disappointing – rozczarowujący).

Formę gerund czasownika tworzy się najczęściej przez dodanie końcówki -ing do bezokolicznika:

to go – going
to eat – eating
to do – doing
to watch – watching

Czasowniki zakończone na litere „e” gubią ją:

to prepare – preparing
to have – having

Jeśli trzema ostatnimi literami bezokolicznika są: spółgłoska, samogłoska i spółgłoska, to w formie gerund podwajamy ostatnią literę:

to run – running
to swim – swimming
to get – getting

Formy gerund używa się bardzo często w jezyku angielskim. W najbliższych lekcjach poznamy bardzo ważne zastosowanie tej formy czasownika.

Rodziny wyrazów:
W języku angielskim często występują rodziny wyrazów o wspólnym trzonie powiązane znaczeniowo:

a help – pomoc (rzeczownik)
I need help. – Potrzebuję pomocy.

to help – pomagać (czasownik)
I help my sister. – Pomagam siostrze.

helpful – pomocny (przymiotnik)
He is helpful. – On jest pomocny.

Nierzadko różne słowa mają wspólną formę (najczęściej odnosi się to do rzeczownika i czasownika). Odróżnić je można wtedy po sposobie użycia w zdaniu:

change – zmiana, zmieniać
He changes his socks every week. – On zmienia skarpetki co tydzień.
Polish hospitals need changes. – Polskie szpitale potrzebują zmian.

Czasownik „to hide”:
Czasownik ten oznacza ukrywać, chować. Kiedy jednak nie dodamy co lub kto jest ukrywane to tłumaczy się go jako ukrywać się (chować się):

I hide money under my bed. – Chowam pieniądze pod łóżkiem.
I hide under my bed. – Chowam się pod łóżkiem.

Kiedy chcemy powiedzieć przed czym (się) ukrywamy to używamy przedimka „from”:

I hide food from my brother. – Chowam jedzenie przed bratem.
Vampires hide from the Sun. – Wampiry chowają się przed słońcem.

One by one:
Zwrot ten oznacza „jeden po drugim”:

Tom solves his problems one by one. – Tom rozwiązuje swoje problemy jeden po drugim.

At a grocery store – W sklepie spożywczym

Tom wants to prepare a dinner. He goes to the shop to buy the ingredientes:

- Good morning, how may I help you?
- I need a dozen of eggs, one kilogram of flour, two litres of milk and a few slices of ham.
- Anything else?
- No, that’s all. How much is it?
- It’s 12 pounds and 50 pence (₤12.50)

Tom pays for the groceries.

- Here is your change. Thank you.
- Thank you. Goodbye.
- Goodbye.

Słówka:

Objaśnienia:

Zdania złożone:
Pewnych czasowników można używać w połączeniu z innymi czasownikami (czasownik podrzędny występuje wtedy w formie bezokolicznika):

I want to go. – Chcę iść.
You need to relax. – Potrzebujesz się zrelaksować.
He goes there to buy the ungredientes. – Idzie tam kupić składniki.

Oczywiście czasowników tych można tez używać samodzielnie:

I want a candy. – Chcę cukierka.
We need a car. – Potrzebujemy samochodu.
They want money. – Oni chcą pieniędzy.

How much is it?:
Pytanie to oznacza „Ile płacę?”. Odpowiedź może brzmieć:

It is five dollars. – Płaci Pan/Pani pięć dolarów.
It is three pound. – Płaci Pan/Pani trzy funty.

Pytając o cenę produktu możemy użyć czasownika „to cost”:

How much does this car cost? – Ile kosztuje ten samochód?
This car costs 6000 pounds. – Ten samochód kosztuje 6000 funtów.

How much do strawberries cost? – Ile kosztują truskawki?
They cost 50 pence. – One kosztują 50 pensów.

Funty i pensy:
Walutą obowiązującą w Wielkiej Brytanii jest Funt Szterling (Pound Sterling), zwany potocznie funtem (pound). Funt dzieli się na 100 pensów (pence, w liczbie poj.: penny). Symbolem funta jest £ lub ₤, natomiast symbolem pensa jest litera p. Wymiawiając kwotę, brytyjczycy często mówią tylko „p” zamiast pence.

50p – fifty pence/fifty p (cztaj: pi)
₤50 – fifty pounds
₤43.21 – forty three pounds and twenty one p

Rzeczownik „change”:
Zazwyczaj rzeczownik ten znaczy: zmiana.

We need changes. – Potrzebujemy zmian.
Do you see any change? – czy widzisz jakąś zmianę?

Słowo to może też oznaczać resztę (z zapłaty, nie z dzielenia):

Keep the change. – Reszty nie trzeba. (dosł: Zachowaj resztę.)
Here is your change. – Oto twoja reszta.

Kiedy „few” a kiedy „a few”:
Słowo „few” oznacza „kilka”. Możemy używać go z przedimkiem „a” lub bez. Zmienia się wtedy nieco znaczenie wypowiedzi:

I have a few apples. – Mam kilka jabłek (wystarczająco, nie brakuje mi).
I have few apples. – Mam kilka jabłek (mało, tylko kilka).

Zwrot „How may I help you?”:
Zwrot ten jest dość formalny. Tłumaczy się go na język polski jako „W czym mogę pomóc?”. Można go często usłyszeć w sklepach, hotelach, aptekach i dzwoniąc na dowolną infolinię.

In the cinema – W kinie

Peter and Tom are friends. One day they go to the cinema. They meet in front of the building:

- Hi Tom, How are you?
- I’m fine. And you?
- I’m great! Do you know the title of the movie?
- Yes, it’s „The Incredible Cinquecento”.
- That sounds interesting. Is it a comedy?
- No, it’s a science-fiction movie.
- Good, I like science-fiction movies.
- Oh, it’s late. Let’s go inside, before it starts.

And the two friends go inside the building.

My name is Peter – Mam na imię Peter

Hello. My name is Peter. I am a student. I live in England. I like apples and chocolate. I do not like spinach.

Słówka:

Objaśnienia:

Przedstawianie się:

W języku angielskim możemy przedstawić się mówiąc po prostu:

I am Peter – Jestem Peter

Często jednak do przedstawiania się używa się zwrotu „my name is…”:

My name is Peter – Mam na imię Peter

Rzeczownik „name” może odnosić się również do nazwiska, dlatego poprawne jest stwierdzenie:

My name is John Smith – Nazywam się John Smith

A nawet:

My name is Bond – Nazywam się Bond

Liczba mnoga rzeczowników:

Liczbę mnogą rzeczowników najczęściej uzyskuje się poprzez dodanie do rzeczownika w liczbie pojedynczej literke „s”:

cat – cats
car – cars
book – books
apple – apples

Bezokoliczniki:

Czasownik w nieodmienionej formie to bezokolicznik (po angielsku infinitive). Można go rozpoznać po tym że jest poprzedzony słówkiem „to”:

to live – żyć, mieszkać
to be – być
to eat – jeść

W słownikach podaje się tylko bezokolicznik czasownika. Aby zbudować zdanie należy użyć czasownika w odpowiedniej formie. Na szczęście w języku angielskim deklinacja (odmiana czasownika przez liczby i rodzaje) jest szczątkowa i zazwyczaj pożądana forma jest identyczna z bezokolicznikiem.

Czas Present Simple:

W języku angielskim występuje wiele czasów gramatycznych, każdego z nich używa się do wyrażania czegoś innego.

Najprostszym czasem gramatycznym jest Present Simple. Służy on do opisywania czynności, które trwają długo, albo się powtarzają.

Budowa zdania w tym czasie została przedstawiona w poprzedniej lekcji (osoba + czynność + reszta zdania). Formy większości czasowników w czasie Present Simple są identyczne z bezokolicznikiem (uwaga: do czasownika w trzeciej osobie liczby pojedynczej dodajemy literkę „s”).

I like apples.
You like apples.
He/She likes apples.

We like apples.
You like apples.
They like apples.

I live in Poland.
You live in France. (Francja)
He lives in England.

We live in Germany. (Niemcy)
You live in Spain. (Hiszpania)
They live in Italy. (Włochy)

Przeczenia w czasie Present Simple:

Przeczenia w tym czasie buduje się według następującego wzoru:

[osoba] + do not + [czynność] + [reszta zdania]

Wyjątkiem jest trzecia osoba liczby pojedynczej, w której zamiast do używamy does:

I do not like spinach.
You do not like apples.
He does not like oranges.

We do not like bananas. (banany)
You do not like chocolate.
They do not like cats.

Samo słówko do jest czasownikiem (znaczy: robić), jednak w czasie Present Simple pełni ono funkcję operatora tworzącego zdania przeczące i pytania (pytania poznamy w następnych lekcjach).

Autor: Leszek Sienkiewicz