Język angielski

Nauka angielskiego jeszcze nigdy nie była tak prosta….

Jun 21

Lesson ten (10)

by admin

What are you doing? – Co robisz?

Peter comes back from school. He finds his father in the kitchen.

- Hi dad, where is everybody?
- Your mother is watching TV in the livingroom, your brother is playing football in the garden and your sister is sleeping in her room.
- Where is our dog?
- He is outside. He is chasing cars on the street.
- And what are you doing?
- I am preparing dinner for our family. Do you want to help me?
- Sure. Let’s make something delicious!

Słówka:

to find – znaleźć
father – ojciec
kitchen – kuchnia
dad – tata
where – gdzie
everybody – wszyscy
mother – matka
TV – telewizja
a livingroom – salon
to play – grać
football – piłka nożna
a garden – ogród
a sister – siostra		 to sleep – spać
a room – pokój
outside – na zewnątrz
to chase – gonić, ścigać
a street – ulica
a family – rodzina
to want – chcieć
to help – pomagać
sure – jasne, oczywiście
to make – robić
something – coś
delicious – pyszne

Objaśnienia:

Czas Present Continuous:

W czytance pojawił się nowy czas gramatyczny. Nazywa się on „Present Continuous” i służy do wyrażania czynności, które są wykonywane w danym momencie (w odróżnieniu od czynności powtarzanych lub długotrwałych):

Zdania twierdzące w tym czasie tworzy się według schematu:

[osoba] + be (odmienione) + [gerund] + [reszta zdania]

I am eating chocolate. – Jem czekoladę (w tym momencie).

Jak widać, do zbudowania zdania w tym czasie potrzebny nam jest czasownik „to be” w odpowiedniej formie (I am, you are, he/she/it is, we are, you are, they are).

I am watching TV. – Oglądam telewizję.
You are preparing a meal. – Ty przygotowujesz posiłek.
He is sleeping. – On śpi.

Uwaga: czasownika „to be” w powyższych przykładach nie da się przetłumaczyć na polski – jest częscią konstrukcji czasu Present Continuous.

Zdania przeczące w Present Continuous:

Tworzy się wstawiając słowo „not” po czasowniku „to be”:
[osoba] + be + not + [gerund] + [reszta zdania]

I am not sleeping. – Nie śpię.
You are not working! – Nie pracujesz!

Pytania w Present Continuous:

Pytania w tym czasie uzyskuje się przez inwersję (przestawienie szyku słów w zdaniu).

Ściśle rzecz ujmując, pytanie różni się od zdania twierdzącego tylko pozycją czasownika „to be” (w pytaniu jest on na początku):

be + [osoba] + [gerund] + [reszta zdania]

I am drinking too much. – Piję za dużo. (zdanie twierdzące)
Am I drinking too much? – Czy piję zbyt dużo? (pytanie)

You are listening. – Słuchasz.
Are you listening? – Czy słuchasz?

Everybody, something i tym podobne:

W języku angielskim często natknąc sie można na określenia:

everything – wszystko
someting – coś
anything – cokolwiek
nothing – nic

Oraz:

everybody – wszyscy
somebody – ktoś
anybody – ktokolwiek
nobody – nikt

Uwaga: wyraz „everybody” występuje zawsze w liczbie pojedynczej:

Where is everybody? – Gdzie są wszyscy?

Czym jest livingroom:
Livingroom oznacza główny pokój w domu lub mieszkaniu (salon, bawialnia). Jest to miejsce gdzie rodzina wspólnie spędza czas, pokój gdzie się żyje (to live – żyć; a room – pokój).

Różnica między „to make” i „to do”:

Oba te czasowniki oznaczają „robić”. Pierwszego z nich (to make) używa się kiedy to co robimy jest namacalne (posiłek, dzieło). Drugiego (to do) używamy w odniesieniu do codziennych prac (robić pranie) lub do pojęć abstrakcyjnych (nic nie robić):

I am making a chair. – Robię krzesło.
Peter makes breakfast every day. – Peter codziennie robi śniadanie.

I am doing nothing. – Nic nie robię (dosł: Robię nic).
Peter does the laundry every week. – Peter robi pranie co tydzień.

Autor: Leszek Sienkiewicz

Lekcje

No Comments »
Jun 21

Lesson nine (9)

by admin

My favourite movie – Mój ulubiony film

My favourite movie is „Dogville”. It tells a story of a young woman hiding from the mafia in a small village.

At first, the people are friendly and helpful, but after some time, they start to take advantage of the fugitive. One by one, the villigers show their true nature: they are selfish, cruel and ruthless. They treat her like a toy.

The ending of the movie is brutal, surprising and unusual but certainly not disappointing. The film is really excellent.

Słówka:

favourite – ulubiony
to tell – mówić, opowiadać
a story – historia, opowieść
young – młody
a woman – kobieta
to hide – ukrywać (się)
hiding – ukrywjący (się)
from – z, od, przed
the mafia – mafia
small – mały
a village – wioska
at first – na początku
people – ludzie
friendly – przyjazny
helpful – pomocny
but – ale, jednak
after – po
to start – zaczynać
to take advantage – wykorzystać		 a fugitive – zbieg, uciekinier
a villiger – mieszkaniec wioski
to show – pokazywać
true – prawdziwy
a nature – natura
selfish – samolubny
cruel – okrutny
ruthless – bezlitosny
to treat – traktować
like – jak
a toy – zabawka
an ending – zakończenie
brutal – brutalny
surprising – zaskakujący
unusual – niezwykłe
certainly – z pewnością
to disappoint – rozczarować
really – naprawdę
excellent – doskonały

Objaśnienia:

Gerund:

Jest to bezosobowa froma czasownika zakończona na -ing. Na język polski może być tłumaczona jako rzeczownik odczasownikowy (meeting – spotkanie) lub jako imiesłów (disappointing – rozczarowujący).

Formę gerund czasownika tworzy się najczęściej przez dodanie końcówki -ing do bezokolicznika:

to go – going
to eat – eating
to do – doing
to watch – watching

Czasowniki zakończone na litere „e” gubią ją:

to prepare – preparing
to have – having

Jeśli trzema ostatnimi literami bezokolicznika są: spółgłoska, samogłoska i spółgłoska, to w formie gerund podwajamy ostatnią literę:

to run – running
to swim – swimming
to get – getting

Formy gerund używa się bardzo często w jezyku angielskim. W najbliższych lekcjach poznamy bardzo ważne zastosowanie tej formy czasownika.

Rodziny wyrazów:
W języku angielskim często występują rodziny wyrazów o wspólnym trzonie powiązane znaczeniowo:

a help – pomoc (rzeczownik)
I need help. – Potrzebuję pomocy.

to help – pomagać (czasownik)
I help my sister. – Pomagam siostrze.

helpful – pomocny (przymiotnik)
He is helpful. – On jest pomocny.

Nierzadko różne słowa mają wspólną formę (najczęściej odnosi się to do rzeczownika i czasownika). Odróżnić je można wtedy po sposobie użycia w zdaniu:

change – zmiana, zmieniać
He changes his socks every week. – On zmienia skarpetki co tydzień.
Polish hospitals need changes. – Polskie szpitale potrzebują zmian.

Czasownik „to hide”:
Czasownik ten oznacza ukrywać, chować. Kiedy jednak nie dodamy co lub kto jest ukrywane to tłumaczy się go jako ukrywać się (chować się):

I hide money under my bed. – Chowam pieniądze pod łóżkiem.
I hide under my bed. – Chowam się pod łóżkiem.

Kiedy chcemy powiedzieć przed czym (się) ukrywamy to używamy przedimka „from”:

I hide food from my brother. – Chowam jedzenie przed bratem.
Vampires hide from the Sun. – Wampiry chowają się przed słońcem.

One by one:
Zwrot ten oznacza „jeden po drugim”:

Tom solves his problems one by one. – Tom rozwiązuje swoje problemy jeden po drugim.

Autor: Leszek Sienkiewicz

Lekcje

No Comments »
Jun 21

Lesson eight (8)

by admin

My younger brother – Mój młodszy brat

I have a younger brother. His name is Albert and he is fifteen years old. He is tall and slim.

He eats a lot. He doesn’t drink alcohol and he never smokes cigarettes. He does exercise every morning.

In the afternoon he goes to the swimming pool or he rides a bicycle. He is always in good shape, but he never has time to do his homework.

Słówka:

to have – mieć, posiadać
young – młody
younger – młodszy
a brother – brat
a year – rok
tall – wysoki
slim – szczupły
a lot – dużo
alcohol – alkohol
never – nigdy
to smoke – palić (np. papierosy)		 a cigarette – papieros
an exercise – ćwiczenie
every – każdy
morning – ranek
afternoon – popołudnie
a swimming pool – basen
to ride a bibycle – jeździć na rowerze
always – zawsze
shape – forma (również: kształt)
but – ale, jednak
time – czas

Objaśnienia:

Stopniowanie przymiotników:

W przypadku przymiotników regularnych stopien wyższy uzyskuje się przez dodanie koncówki „-er”, natomiast stopień najwyższy przez dodanie „-est”:

young – młody
younger – młodszy
youngest – najmłodszy

old -> older -> oldest (stary -> starszy -> najstarszy)
smart -> smarter -> smartest (sprytny -> sprytniejszy -> najsprytniejszy)

Istnieją oczywiście przymiotniki nieregularne, które nie trzymają się tej zasady, np.:

bad -> worse -> worst (zły, gorszy, najgorszy)
good -> better -> best (dobry -> lepszy -> najlepszy)

Kiedy w zdaniu pojawia się przymiotnik w stopniu najwyższym to niemal zawsze jest poprzedzony przedimkiem „the”. Dzieje się tak, ponieważ coś naj- (najlepsze, najstarsze, najgorsze,…) jest jedyne w swoim rodzaju (może być wiele samochodów starych i starszych, ale tylko jeden najstarszy):

An old car. – Stary samochód.
An older car. – Starszy samochód.
The oldest car. – Najstarszy samochód.

Zaimki dzierżawcze:

Przedstawianie osób (siebie lub kogoś innego) odbywa się za pomocą zaimków dzierżawczych (mój, twój, itp…). Zwrot „My name is Peter” oznacza dosłownie „Moje imie to Peter”.

Poniżej przedstawiamy zaimki osobowe z odpowiadającymi im zaimkami dzierżawczymi:

I – my (mój, moje)
You – your (twój, twoje)
He – his (jego)
She – her (jej)
It – its (tego)

We – our (nasz, nasza, nasze)
You – your (wasz, wasza, wasze)
They – their (ich)

UWAGA: Zaimków tych używamy kiedy stoją przed rzeczownikiem (istnieją inne formy do użycia po rzeczowniku lub samodzielnie).

My car. – Mój samochód.
Your name. – Twoje imię.
His book. – Jego książka.
Her dog. – Jej pies.
Its legs. – Tego nogi (np. stołu).

Our computer. – Nasz komputer.
Your cat. – Wasz kot.
Their clocks. – Ich zegarki.

Podawanie wieku:

O wiek pyta się w następujący sposób:

How old are you? – Ile masz lat? (dosł: Jak stary jesteś?)
How old is she? – Ile ona ma lat?
How old are they? – Ile oni mają lat?

Odpowiada się nastepująco:

I am fifteen years old. – Mam piętnaście lat.
He is twenty years old. – On ma dwadzieścia lat.

Pojedyncze przeczenie:
W języku polskim wystepuje podwójne przeczenie, na przykład:

Ja nigdy nie piję alkoholu.

W języku angielskim występują tylko pojedyncze przeczenia. Dlatego zdanie zawierające slowo „never” ma formę zdania twierdzącego:

I never drink alcohol. – dosł: Ja nigdy piję alkohol.

Lekcje

No Comments »
Jun 21

Lesson seven (7)

by admin

At a grocery store – W sklepie spożywczym

Tom wants to prepare a dinner. He goes to the shop to buy the ingredientes:

- Good morning, how may I help you?
- I need a dozen of eggs, one kilogram of flour, two litres of milk and a few slices of ham.
- Anything else?
- No, that’s all. How much is it?
- It’s 12 pounds and 50 pence (₤12.50)

Tom pays for the groceries.

- Here is your change. Thank you.
- Thank you. Goodbye.
- Goodbye.

Słówka:

to want – chcieć
to prepare – przygotować
to go – iść
a shop – sklep
to buy – kupować
an ingredient – składnik
good morning – dzień dobry
to need – potrzebować
a dozen – tuzin
an egg – jajko
flour – mąka
a litre – litr		 milk – mleko
few – kilka, pare
a slice – plasterek
a ham – szynka
anything else? – coś jeszcze?
a poud – funt
pence – pensy
to pay – płacić
a grocery – artykuł spożywczy
change – reszta (również: zmiana)
thank you – dziękuję
goodbye – do widzenia

Objaśnienia:

Zdania złożone:
Pewnych czasowników można używać w połączeniu z innymi czasownikami (czasownik podrzędny występuje wtedy w formie bezokolicznika):

I want to go. – Chcę iść.
You need to relax. – Potrzebujesz się zrelaksować.
He goes there to buy the ungredientes. – Idzie tam kupić składniki.

Oczywiście czasowników tych można tez używać samodzielnie:

I want a candy. – Chcę cukierka.
We need a car. – Potrzebujemy samochodu.
They want money. – Oni chcą pieniędzy.

How much is it?:
Pytanie to oznacza „Ile płacę?”. Odpowiedź może brzmieć:

It is five dollars. – Płaci Pan/Pani pięć dolarów.
It is three pound. – Płaci Pan/Pani trzy funty.

Pytając o cenę produktu możemy użyć czasownika „to cost”:

How much does this car cost? – Ile kosztuje ten samochód?
This car costs 6000 pounds. – Ten samochód kosztuje 6000 funtów.

How much do strawberries cost? – Ile kosztują truskawki?
They cost 50 pence. – One kosztują 50 pensów.

Funty i pensy:
Walutą obowiązującą w Wielkiej Brytanii jest Funt Szterling (Pound Sterling), zwany potocznie funtem (pound). Funt dzieli się na 100 pensów (pence, w liczbie poj.: penny). Symbolem funta jest £ lub ₤, natomiast symbolem pensa jest litera p. Wymiawiając kwotę, brytyjczycy często mówią tylko „p” zamiast pence.

50p – fifty pence/fifty p (cztaj: pi)
₤50 – fifty pounds
₤43.21 – forty three pounds and twenty one p

Rzeczownik „change”:
Zazwyczaj rzeczownik ten znaczy: zmiana.

We need changes. – Potrzebujemy zmian.
Do you see any change? – czy widzisz jakąś zmianę?

Słowo to może też oznaczać resztę (z zapłaty, nie z dzielenia):

Keep the change. – Reszty nie trzeba. (dosł: Zachowaj resztę.)
Here is your change. – Oto twoja reszta.

Kiedy „few” a kiedy „a few”:
Słowo „few” oznacza „kilka”. Możemy używać go z przedimkiem „a” lub bez. Zmienia się wtedy nieco znaczenie wypowiedzi:

I have a few apples. – Mam kilka jabłek (wystarczająco, nie brakuje mi).
I have few apples. – Mam kilka jabłek (mało, tylko kilka).

Zwrot „How may I help you?”:
Zwrot ten jest dość formalny. Tłumaczy się go na język polski jako „W czym mogę pomóc?”. Można go często usłyszeć w sklepach, hotelach, aptekach i dzwoniąc na dowolną infolinię.

Autor: Leszek Sienkiewicz

Lekcje

No Comments »
Jun 21

Lesson six (6)

by admin

In the cinema – W kinie

Peter and Tom are friends. One day they go to the cinema. They meet in front of the building:

- Hi Tom, How are you?
- I’m fine. And you?
- I’m great! Do you know the title of the movie?
- Yes, it’s „The Incredible Cinquecento”.
- That sounds interesting. Is it a comedy?
- No, it’s a science-fiction movie.
- Good, I like science-fiction movies.
- Oh, it’s late. Let’s go inside, before it starts.

And the two friends go inside the building.

Słówka:

a friend – przyjaciel
a cinema – kino
to meet – spotykać (się)
front – przód
in front – przed (miejscem)
a building – budynek
how are you? – jak się masz?
fine – w porządku
great – świetnie
to know – wiedzieć, znać
a title – tytuł
a movie – film		 incredible – niesamowity
to sound – brzmieć
interesting – ciekawy, interesujacy
a comedy – komedia
science – nauka
fiction – fikcja
late – późno
let’s go – chodźmy
inside – w środku
before – przed (czas)
a begining – początek

Objaśnienia:

Powitania i pozdrowienia:
Na powitanie często używa się następujących zwrotów:

How are you? – Jak się masz?
How do you do? – Jak sie miewasz?

Oba mają bardzo podobne znaczenie (drugi jest tylko nieco bardziej formalny). W odpowiedzi możemy usłyszeć, na przykład:

I’m fine. – W porządku.
I’m good. – Dobrze.
I’m great. – Doskonale.
I’m ill. – Jestem chory.

Udzielając odpowiedzi możemy od razu zapytać o samopoczucie pytającego:

And you? – A ty?

Pytania i przeczenia z czasownikiem „to be”:
Poznaliśmy juz sposób budowania pytań i przeczeń w czasie Present Simple (operator „do”):

I like apples. – Lubię jabłka.
Do I like apple? – czy lubię jabłka?
I do not like apples. – Nie lubię jabłek.

Wyjątkiem jest czasownik „to be” (być). W jego przypadku, pytanie tworzy się przez inwersję (przeniesienie orzeczenia przed podmiot), natomiast przeczenie poprzez dodanie słowa „not” po orzeczeniu:

You are a student. – Jesteś studentem.
Are you a student? – Czy jesteś studentem?
You are not a student. – Nie jesteś studentem.

It is a comedy. – To jest komedia.
Is it a comedy? – Czy to jest komedia?
It is not a comedy. – To nie jest komedia.

Czasownik „to know”:
Czasownik ten można przetłumaczyć na polski jako: wiedzieć, umieć, znać:

I know what you like. – Wiem co lubisz.
Do you know how to drive a car? – Czy umiesz prowadzić samochód?
He knows Michael Jackson. – On zna Michael’a Jackson’a.
I know you. – Znam Cie.

Tryb rozkazujący (let’s…):
W treści czytanki pojawił się zwrot „let’s go inside (…)”. Oznacza on „Wejdźmy do środka (…)”. Jest to tryb rozkazujący pierwszej osoby liczby mnogiej (my):

Let’s go there. – Chodźmy tam.
Let’s eat a supper. – Zjedzmy kolację.
Let’s watch a movie. – Obejrzyjmy film.

Zwrot „let’s” jest skrótem od „let us”.

Autor: Leszek Sienkiewicz

Lekcje

No Comments »
Jun 21

Lesson five (5)

by admin

A typical day. – Typowy dzień.

Every day I wake up at nine thirty (9:30). I eat breakfast at ten o’clock (10:00). Then I go to school.

I come back at three (3:00) p.m. At ten to four (3:50) I eat lunch. I do my homework between ten past four (4:10) and a quarter past five (5:15). Then I watch the television for a while. I eat supper at eight thirty (8:30). I go to bed at nine (9:00) p.m. sharp.

Słówka:

every – każdy
day – dzień
to wake up – budzić się
to eat – jeść
a breakfast – śniadanie
then – wtedy, potem
to go – iść, chodzić
to come – przychodzić
back – z powrotem
to eat – jeść		 lunch – obiad
to do – robić
a homework – praca domowa
between – między
to watch – oglądać
television – televizja
a while – chwila
supper – kolacja
a bed – łóżko
sharp – punktualnie (dosł: ostro)

Objaśnienia:

Inne zakończenia czasowników:
Jak juz wiemy czasownik w trzeciej osobie liczby pojedynczej (w czasie Present Simple) musi kończyć się na „s”. Zazwyczaj wystarczy dodać jedną literkę, są jednak wyjątki kiedy dodajemy „-es” (kiedy dodanie samego „s” brzmiałoby dziwnie):

go -> goes (idzie)
do -> does (robi)
watch -> watches (ogląda)
wash -> washes (myje)

Kiedy bezokolicznik kończy się na „y”, to zmieniamy jego ostatnią literę na grupę „-ies”:

fly – flies (lata)
study – studies (studiuje)

Liczebniki od 10 do 100:
Poznaliśmy już liczebniki od 0 do 10, pora na wyższe liczby (będą nam one potrzebne do podawania godziny):

10 – ten
11 – eleven
12 – twelve
13 – thirteen
14 – fourteen
15 – fiveteen
16 – sixteen
17 – seventeen
18 – eighteen
19 – nineteen

20 – twenty
21 – twenty one
22 – twenty two
23 – twenty three (i tak dalej…)

30 – thirty
31 – thirty one
32 – thirty two
33 – thirty three (i tak dalej…)

40 – forty
50 – fifty
60 – sixty
70 – seventy
80 – eighty
90 – ninety

100 – one hundred

Przykłady:

I have seventeen bottles. – Mam 17 butelek.
You have fifty five apples. – Ty masz 55 jabłek.
My dog has seventy eight fleas. – Mój pies ma 78 pcheł.

Podawanie godziny:
Aby spytać o godzinę mówimy:
What is the time? – Która jest godzina?

Przy pełnej godzinie (bez minut) odpowiadamy:
It is one o’clock. – Jest pierwsza (1:00).
It is five o’clock (5:00).

Jeśli nie minęło jeszcze 30 minut od pełnej godziny to używamy słówka „past” (czyli „po”):
It is ten past five. – Jest dziesięć po piątej (5:10).
It is twenty five past eleven (11:25).

Jeśli minęło już 30 minut od pełnej godziny to używamy słówka „to”:
It is twenty to twelve. – Jest za dwadzieścia dwunasta (11:40).
It is ten to four. – Jest za dziesięć czwarta (3:50).

O pełnych kwadransach możemy powiedzieć:
It is a quarter past five. – Jest kwadrans po piątej.
It is half past nine. – Jest wpół do dziesiątej (dosł: pół po dziewiątej)
It is a quarter to ten. – Jest za kwadrans dziesiąta.

W języku angielskim podaje się godzinę w systemie 0-12 (czyli zamiast np. piętnasta mówi się trzecia po południu). Aby sprecyzować porę dnia możemy dodać określenie a.m. (przed południem) albo p.m. (po południu):
It seven a.m. – Jest siódma rano.
It is half past two p.m. – Jest wpół do trzeciej po południu.

Angielskie nazwy posiłków:
W języku angielskim istnieje wiele określeń na posiłki – widocznie z Anglików są straszne żarłoki ;)

breakfast – pierwszy posiłek dnia (śniadanie)
brunch – lekki posiłek przed południem (drugie śniadanie)
lunch – lekki posiłek około południa (drugie śniadanie, lekki obiad)
dinner – główny posiłek dnia, po południu lub wieczorem (obiad, kolacja)
supper – ostatni posiłek dnia, zwykle na zimno (kolacja)

Autor: Leszek Sienkiewicz

Lekcje

No Comments »
Jun 21

Lesson four (4)

by admin

Do you like bananas? – Czy lubisz banany?

- Do you like bananas?
- No, I don’t.
- Do you like strawberries?
- No, I don’t.
- Do you like any fruits?
- Yes, I do.
- Which fruits do you like?
- I like green fruits.

Słówka:

a banana – banan
a strawberry – truskawka
any – jakikolwiek		 a fruit – owoc
which – który, które

Objaśnienia:

Zaimek „you”:
Zwróć uwagę na to, iż słowo „you” może oznaczać zarówno „ty” jak i „wy”. W jakim znaczeniu zostało użyte można ustalić na podstawie kontekstu zdania. Zdanie wyrwane z kontektu, można zatem przetłumaczyć na dwa sposoby:

You are nice – Ty jesteś miły. (lub) Wy jesteście mili.

To samo tyczy się pytań i zdań przeczączych.

Pytania tak/nie:
Pytania tak/nie w czasie Present Simple buduje się według następującego wzoru:

Do + [osoba] + [czynność] + [reszta zdania]

Wyjątkiem jest trzecia osoba liczby pojedynczej, w której zamiast „do” używamy „does”:

Do I like carrots? – Czy ja lubię marchewkę?
Do you live here? – Czy ty tu mieszkasz?
Does he have cats? – Czy on ma koty?

Do we have bananas? – Czy my mamy banany?
Do you like chocolate? – Czy wy lubicie czekoladę?
Do they live in Germany? – Czy oni mieszkają w Niemczech?

I like woodland strawberries. – Ja lubię poziomki.
Do I like woodland strawberries? – Czy ja lubię poziomki?

He lives in Spain. – On mieszka w Hiszpanii.
Does he live in Spain? – Czy on mieszka w Hiszpanii?

Odpowiedzi na pytania tak/nie:
Na pytania takie można odpowiedzieć po prostu „Yes.” (Tak) albo „No.” (Nie). Często jednak dodaje się skróconą formę zdania z użyciem operatora „do” (odnosi się on wtedy do głównego czasownika w pytaniu):

Do you like apples? – Czy lubisz jabłka?
Yes, I do. – Tak, lubię.

Do we have money? – Czy my mamy pieniądze?
No, we don’t. – Nie, nie mamy.

Does he live there? – Czy on tam mieszka?
No, he doesn’t. – Nie, nie mieszka.

Does she love animals? – Czy ona kocha zwierzęta?
Yes, she does. – Tak, kocha.

Liczba mnoga rzeczowników zakończonych na „y”:
Kiedy rzeczownik w liczbie pojedynczej kończy się na literę „y” poprzedzoną spółgłoską to liczbę mnogą uzyskuje się poprzez zamiane końcówki „-y” na „-ies”. W innych przypadkach (kiedy przedostatnią literą jest samogloska) to liczbę mnogą uzyskuje sie po prostu przez dodanie literki „s”:

strawberry – strawberries
baby – babies (dziecko – dzieci)
city – cities (miasto – miasta)

boy – boys (chłopiec – chłopcy)
monkey – monkeys (małpa – małpy)
valley – valleys (dolina – doliny)

Pomijanie podmiotu w zdaniu:
W języku polskim forma czasownika w zdaniu określa, kto jest wykonawcą czynności. Można zatem powiedzieć:

„Lubię poziomki” zamiast „Ja lubię poziomki”

W języku angielskim czasownik nie określa wykonawcy, dlatego w zdaniu podmiot zawsze musi być jawny:

I like woodland strawberries. (Nie możemy pominąć słówka „I”.)

Zaimek „I”:
Słówko to oznacza „ja” i jest pisane zawsze wielką literą (nawet jeśli jest w środku zdania):

I like woodland strawberries.
Do I like woodland strawberries?

Autor: Leszek Sienkiewicz

Lekcje

No Comments »
Jun 21

Lesson three (3)

by admin

I have a dog – Mam psa

I have a dog. The dog has one tail, two ears, three fleas and four legs. He likes other dogs. He doesn’t like cats.

Słówka:

to have – mieć, posiadać
a dog – pies
one – jeden (jedna, jedno)
a tail – ogon
two – dwa (dwie, dwoje)
an ear – ucho		 three – trzy
a flea – pchła
four – cztery
a leg – noga
other – inny, inne
a cat – kot

Objaśnienia:

Czasownik „to have”:
Czasownik ten oznacza mieć, posiadać. Przy jego odmianie pojawia się pewna nieregularność: w trzeciej osobie liczby pojedynczej przyjmuje postać „has”:

I have…
You have…
He has…

We have…
You have…
They have…

Słówko „the”:
W treści czytanki przed słowem „dog” pojawia sie raz „a” a w następnym zdaniu „the”. Słowo „the” postawione przed rzeczownikiem oznacza, że mówimy o czymś konkretnym, znanym nam już – w naszym przykładzie mówimy o psie, który został przedstawiony w pierwszym zdaniu.

Rozważmy dwie sytuacje:

1) I have a dog. The dog has four legs.
Mam psa. Pies (ten konkretny) ma cztery łapy.

2) I have a dog. A dog has four legs.
Mam psa. Pies (jakikolwiek) ma cztery łapy.

W pierwszym przypadku (używając the) wskazujemy, że mówimy o konkretnym psie. W drugim przypadku (używając a) mówimy ogólnie o psie, jako przedstawicielu psiej rasy.

Pierwsze liczebniki:
Pora poznać najprostsze liczebniki:

0 – zero
1 – one
2 – two
3 – three
4 – four
5 – five
6 – six
7 – seven
8 – eight
9 – nine
10 – ten

Skróty: „don’t” i „doesn’t”:
W poprzedniej lekcji poznaliśmy pełne formy przeczeń (do not, does not). W praktyce bardzo często skraca się te formy przy pomocy apostrofu (‘):

do not -> don’t
does not -> doesn’t

I do not like cats = I don’t like cats
He does not like fleas = He doesn’t like fleas

Obie formy znaczą dokładnie to samo, jedna jest po prostu skrótem drugiej.

Autor: Leszek Sienkiewicz

Lekcje

No Comments »
Jun 21

Lesson two (2)

by admin

My name is Peter – Mam na imię Peter

Hello. My name is Peter. I am a student. I live in England. I like apples and chocolate. I do not like spinach.

Słówka:

hello – cześć
my name is(…) – mam na imię(…)
a student – uczeń, student
to live – mieszkać, żyć		 to like – lubić
an apple – jabłko
chocolate – czekolada
spinach – szpinak

Objaśnienia:

Przedstawianie się:

W języku angielskim możemy przedstawić się mówiąc po prostu:

I am Peter – Jestem Peter

Często jednak do przedstawiania się używa się zwrotu „my name is…”:

My name is Peter – Mam na imię Peter

Rzeczownik „name” może odnosić się również do nazwiska, dlatego poprawne jest stwierdzenie:

My name is John Smith – Nazywam się John Smith

A nawet:

My name is Bond – Nazywam się Bond

Liczba mnoga rzeczowników:

Liczbę mnogą rzeczowników najczęściej uzyskuje się poprzez dodanie do rzeczownika w liczbie pojedynczej literke „s”:

cat – cats
car – cars
book – books
apple – apples

Bezokoliczniki:

Czasownik w nieodmienionej formie to bezokolicznik (po angielsku infinitive). Można go rozpoznać po tym że jest poprzedzony słówkiem „to”:

to live – żyć, mieszkać
to be – być
to eat – jeść

W słownikach podaje się tylko bezokolicznik czasownika. Aby zbudować zdanie należy użyć czasownika w odpowiedniej formie. Na szczęście w języku angielskim deklinacja (odmiana czasownika przez liczby i rodzaje) jest szczątkowa i zazwyczaj pożądana forma jest identyczna z bezokolicznikiem.

Czas Present Simple:

W języku angielskim występuje wiele czasów gramatycznych, każdego z nich używa się do wyrażania czegoś innego.

Najprostszym czasem gramatycznym jest Present Simple. Służy on do opisywania czynności, które trwają długo, albo się powtarzają.

Budowa zdania w tym czasie została przedstawiona w poprzedniej lekcji (osoba + czynność + reszta zdania). Formy większości czasowników w czasie Present Simple są identyczne z bezokolicznikiem (uwaga: do czasownika w trzeciej osobie liczby pojedynczej dodajemy literkę „s”).

I like apples.
You like apples.
He/She likes apples.

We like apples.
You like apples.
They like apples.

I live in Poland.
You live in France. (Francja)
He lives in England.

We live in Germany. (Niemcy)
You live in Spain. (Hiszpania)
They live in Italy. (Włochy)

Przeczenia w czasie Present Simple:

Przeczenia w tym czasie buduje się według następującego wzoru:

[osoba] + do not + [czynność] + [reszta zdania]

Wyjątkiem jest trzecia osoba liczby pojedynczej, w której zamiast do używamy does:

I do not like spinach.
You do not like apples.
He does not like oranges.

We do not like bananas. (banany)
You do not like chocolate.
They do not like cats.

Samo słówko do jest czasownikiem (znaczy: robić), jednak w czasie Present Simple pełni ono funkcję operatora tworzącego zdania przeczące i pytania (pytania poznamy w następnych lekcjach).

Autor: Leszek Sienkiewicz

Lekcje

No Comments »
Jun 21

Lesson one (1)

by admin

What is this? – Co to jest?

What is this? This is a lamp. What is this? This is a cat. What is this? This is a car. This car is green.

Słówka:

what? – co?
is – jest
this – to, ten
a lamp – lampa		 a cat – kot
a car – samochód
green – zielony

Objaśnienia:

Zaimki osobowe:

Naukę angielskiego rozpoczniemy od zaimków osobowych:

liczba poj. liczba mn.
osoba I I – ja We – my
osoba II You – ty You – wy
osoba III He – on
She – ona
It – ono, to		 They – oni, one

Powyższa tabela przedstawia główne zaimki osobowe w języku angielskim. Wiele zdań rozpoczyna się właśnie od tych słówek.

Zanim przejdziemy dalej nauczymy się jeszcze dwóch bardzo ważych słówek:

this – ten, ta, to
that – tamten, tamta, tamto

Czasownik „to be”:

Czasownik ten oznacza „być” i odmienia sie w języku angielskim w następujący sposób:

I am – ja jestem
You are – ty jesteś
He/She/It is – on/ona/ono jest

We are – my jesteśmy
You are – wy jesteście
They are – oni/one są

Rzeczowniki:

Kiedy mówimy o jakimś przedmiocie, na przykład o książce (book), która nie jest dla nas w żaden sposób szczególna (jakaś książka) to przed tym słowem umieszczamy jednoliterowe słówko „a”. Mówimy więc „a book”.

a book – (jakaś) książka
a car – (jakiś) samochód
a cat – (jakiś) kot

Kiedy rzeczownik zaczyna się od samogłoski, to zamiast „a” stawiamy „an”:

an apple – jabłko
an orange – pomarańcza

Pierwsze zdania:

Najprostsze zdanie w języku angielskim ma postać:

[osoba] + [czynność] + [reszta zdania]

I + am + a student.

I – ja [osoba]
am – jestem [czynność]
a student – studentem [reszta zdania]

He is a teacher. – On jest nauczycielem.
It is a book. – To jest książka.
We are happy. – My jesteśmy szczęśliwi.

Autor: Leszek Sienkiewicz

Lekcje

No Comments »